ก่อนอื่นเลย ขอเกริ่นนำด้วยเสียงกรี๊ดดด… อย่างชนิดที่ดังมากมาก เพราะว่าอะไร? เพราะว่าสำหรับวันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนา วันพักผ่อนวันนี้ มีภารกิจอันยิ่งใหญ่ คือ จะได้เจอกับผู้กำกับภาพยนตร์ในดวงใจ อย่างพี่ต้อม ยุทธเลิศ สิปปภาค

Hi Everybody! Today is 10 June 2010 เริ่มทักทายกันด้วยภาษาาต่างประเทศ นะค่ะวันนี้ ภารกิจนี้เน้นกิน กิน แล้วก็กินค่ะ แต่แน่นอนประเด็นสำคัญคือถ่ายภาพจ้าาา ไม่ลืมหรอกน่าาา เพราะเป็นการไปร่วมงานเปิดร้านเบเกอรี่

Say Hello!! กันอีกครั้ง วันนี้มันวันที่ 5 ประจำเดือนมิถุนายน พุทธศักราช 2553 เป็นวันสบายๆวันนึงเลย ฝนไม่ตกแดดไม่แรง แค่นี้ก็พอล่ะ

“…An evening of good company , great cacapes and drinks. An informal way of letting you know the future plans of the Watermark Group.” ปาร์ตี้ยามเย็นกับบริษัทชั้นนำ คานาเป้เลิศรส และเครื่องดื่มอร่อยๆ กับ อีกหลายโครงการของ watermark…

น้ำตกอ่าวยนต์ อีกสถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก

“โอย ถึงเวลาชาร์ตแบตแล้ว” พอสบช่อง ได้โอกาส  ทางโล่ง ไม่รีรออะไรล่ะ เราออกเดินทางจากภูเก็ตกันตั้งแต่ 8 โมง มุ่งหน้าสู่จังหวัดกระบี่ แวะหาอะไรทานระหว่างทางนิดหน่อย ผ่านพังงา (ที่คืบก็ภูเขา ศอกก็ภูเขา) กว่าจะถึงกระบี่ก็เกือบๆ เที่ยง เราก็แวะชมหาดนพรัตน์ธาราก่อนเป็นที่แรก (ตามแผน) บรรยากาศสงบๆ ไม่พลุกพล่าน กับโอกาสที่จะได้ยืดแข้งยืดขา ทำให้เรารู้สึกดีจริงๆ แต่แดดก็แรงดีไม่หยอกเหมือนกัน หลังจากเดินเล่นดูโน่นนี่กันสักพัก ก็จัดแจงจะเดินทางต่อ บังเอิญหันไปเห็นร้านอาหาร “ครัวธารา” (ร้านดังของหาดนี้ ชาวเวบบอร์ดเขาบอกมา) คณะ…

สมัยเด็กๆ อายุประมาณ 5 ขวบ เคยไปเที่ยวเกาะตะปูกับครอบครัว มีภาพถ่ายเป็นหลักฐานกับเกาะตะปูด้วยอีกต่างหาก แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนตอนได้มาร่ำเรียนที่ภูเก็ต เพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ชื่อ“ผักกาด” แต่พักหลังๆเรียกมันว่า “ผักกูด” ชวนไปเที่ยว เจมส์บอนด์ไอแลนด์! อะไรกันนี่ เจมส์บอนด์ไอแลนด์ ที่ไหน? เมืองไทย? เมืองนอก? โอ่ว นี่เราไม่รู้จักเจมส์บอนด์ไอแลนด์ จากนั้นเลยถามผักกูดว่า “ผัก ที่แกว่าเจมส์บอนด์ไอแลนด์น่ะ มันที่ไหนเหรอ?” ผักกูดหัวเราะเห็นเหล็กดัดสีฟ้าเรียงรายเต็มปาก พร้อมพูดว่า “เชยว่ะแก นี่แกไม่รู้จักเจมส์บอนด์ไอแลนด์จริงเหรอ” ไม่มีคำตอบใดๆหลุดรอดไรฟันออกมา นอกเหนือจากรอยยิ้มแบบอายๆ ซึ่งไม่เกิดขึ้นบ่อยครั้งนัก…

ขับเคลื่อนด้วยแรงหิว ผลักดันด้วยความเมื่อยล้า จากการเดินมาราธอนราวสองชั่วโมงในตอนเช้า เราต้องการที่พักขา และหาอะไรใส่กระเพาะเป็นการด่วน เมื่อหิวกันมาก สมองก็ตื้อ คิดอะไรไม่ออก ที่เดียวที่อยู่ในความคิดได้ตอนนั้นคือ ห้างที่ใหญ่ที่สุดในละแวก คือ จังซีลอน ที่หมายเฉพาะกิจ สองคนจึงก้มหน้าก้มตา เดินตัดเข้าป่าตองสายสอง มุ่งหน้าหามื้อเที่ยง พอเหยียบห้างได้ ก็วางใจไปได้เปลาะนึงว่าเรารอดตายจากอาการหิวโซแน่แล้ว ทีนี้เป็นเรื่องของการตัดสินใจว่าจะกินอะไรกันดี เดินๆ มองๆ มีทั้งร้านอาหารดูดีมีระดับ แล้วก็ร้านเฟรนไชส์ดังๆ ให้เลือกเยอะแยะไปหมดตั้งแต่ทางเข้าเลยทีเดียว แต่เราก็ยังไม่ตัดสินใจ จนในที่สุด ขาสองข้าง (ที่อ่อนปวกเปียก ประมาณตอนแฮร์รี่ พอตเตอร์…

เราไปป่าตองกันก็หลายครั้งแล้ว แต่ไม่เคยไปแบบนักท่องเที่ยว อาจจะเรียกได้ว่า “ผ่าน” มากกว่า แวบนึงก็เกิดความคิดว่า อยากเที่ยว ป่าตอง ขึ้นมา ตกลงใจได้ จึงวางแผนออกเดินทาง (ไม่รู้จะเรียกว่าแผนได้รึป่าว เพราะเรากับเพื่อน รวมเป็นสอง ตั้งใจกันว่า จะไปตามที่ใจเรียกร้อง) ราวๆ เก้าโมง หลังจากหาอะไรกินกันเป็นที่เรียบร้อย เราก็เดินไปขึ้นรถสองแถวกัน ถึงถนนหน้าตลาดสดเทศบาลแล้ววว…. (หลังจากนี้เป็นเรื่องราวและบทสนทนาของเพื่อนสาวสองคน) ซื่อฉู่: นี่ไงคิวรถ…แก!! เหม่ยเซิง: อือๆ เราก็ถ่ายรูปไป ไอ่เพื่อนก็เดินต่อไป ซื่อฉู่: ไหนอ่ะ…

วัดไตรมิตรวิทยาราม หรือ วัดสามจีน เป็นที่ประดิษฐานของ พระพุทธทศพลญาณ และ พระพุทธมหาสุวรรณปฏิมากร หรือ พระพุทธรูปทองคำสุโขทัยไตรมิตร

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปเที่ยวสมุยกับเค้าสักที แม้จะเป็นแบบรวบรัดตัดตอน ประมาณนั่งรถไป เอาขาแตะพื้น ถ่ายภาพ (123 แชะ) แล้วก็นั่งรถกลับ  แต่ก็สนุกดีตามประสาเพื่อนฝูง แบบว่ามีคนคบอะนะ ถึงแม้จะน้อยนิดแต่ก็มหาศาล เอชักจะเพี้ยนแล้วเรา…