เกือบลืมไปแล้ว เมื่อคืนวันคริสต์มาสอีฟ อุ๊คนนี้ก้ได้ไปเที่ยวมาเหมือนกันนะค่ะ เป็นทริปแบบเล็กๆ

 เสาร์ที่ผ่านมา ได้กินของอร่อยอร่อยอีกแล้ว แฮปปี้เนอะ คราวนี้เป็นที่ B-lay tong เค้ามี saturday brunch อาหารงี้ อร่อยมากกก มากมาก จริงจริงนะ

Oh my god!! เช้าวันนี้อากาศดี๊ดี วันนี้เป็นวันจันทร์ที่ 12 ธันวาคม 2554 วันจันทร์ เป็นวันขี้เกียจแห่งชาติเลยก็ว่าได้

นับว่าเป็นีอีกวันที่อากาศสดชื่น แจ่มใส จิดใจเบิกบาน แนน แนน และแนน และก็แนน (ประมาณว่าอันที่จริงไปคนเดียว แต่อยากให้รู้สึกว่าไปหลายๆคน..เหอๆๆ – -‘ ) ก็ได้มีโอกาศท่องเที่ยวพักผ่อน กินกลางขอน นอนกลางทราย ว่ายกลางทะเล ณ หมู่เกาะพีพี ดินแดนอันสงบสุข ดั่งสรวงสวรรค์บันดาลดล (เว่อรรรรรรรร์.. ป่ะ 555+) อีกครั้งนึง โอ้ววววว เลิฟมากมายยยยย วู้ว์ๆๆๆ ^o^ เริ่มออกเดินทางโดยเรือ speed…

เริ่มต้นปีใหม่ด้วยความง๊วงงง…ง่วง  เพราะคืนเคาท์ดาวน์ แนนและผองเพื่อนที่มากันจากมาเลย์ มาฉลองกันที่หาดป่าตอง เราซื้อดอกไม้ไฟมาเล่นกัน ไปราวๆ 7,000 – 8,000 บาท แม่เจ้า…..!!!  โคตะระแพงอ่ะ ทั้งหมดนี้ก็มี 1. ดอกไม้ไฟชุด (ขนาดเท่าลังเบียร์เลยอ่ะ..)  2 ชุด 2. ดอกไม้ไฟไซส์ XL 2 อัน 3. ดอกไม้ไฟไซส์ L 2 4. เล็กๆ ยิบย่อย…

Hi Everybody! Today is 10 June 2010 เริ่มทักทายกันด้วยภาษาาต่างประเทศ นะค่ะวันนี้ ภารกิจนี้เน้นกิน กิน แล้วก็กินค่ะ แต่แน่นอนประเด็นสำคัญคือถ่ายภาพจ้าาา ไม่ลืมหรอกน่าาา เพราะเป็นการไปร่วมงานเปิดร้านเบเกอรี่

Say Hello!! กันอีกครั้ง วันนี้มันวันที่ 5 ประจำเดือนมิถุนายน พุทธศักราช 2553 เป็นวันสบายๆวันนึงเลย ฝนไม่ตกแดดไม่แรง แค่นี้ก็พอล่ะ

“โอย ถึงเวลาชาร์ตแบตแล้ว” พอสบช่อง ได้โอกาส  ทางโล่ง ไม่รีรออะไรล่ะ เราออกเดินทางจากภูเก็ตกันตั้งแต่ 8 โมง มุ่งหน้าสู่จังหวัดกระบี่ แวะหาอะไรทานระหว่างทางนิดหน่อย ผ่านพังงา (ที่คืบก็ภูเขา ศอกก็ภูเขา) กว่าจะถึงกระบี่ก็เกือบๆ เที่ยง เราก็แวะชมหาดนพรัตน์ธาราก่อนเป็นที่แรก (ตามแผน) บรรยากาศสงบๆ ไม่พลุกพล่าน กับโอกาสที่จะได้ยืดแข้งยืดขา ทำให้เรารู้สึกดีจริงๆ แต่แดดก็แรงดีไม่หยอกเหมือนกัน หลังจากเดินเล่นดูโน่นนี่กันสักพัก ก็จัดแจงจะเดินทางต่อ บังเอิญหันไปเห็นร้านอาหาร “ครัวธารา” (ร้านดังของหาดนี้ ชาวเวบบอร์ดเขาบอกมา) คณะ…

สมัยเด็กๆ อายุประมาณ 5 ขวบ เคยไปเที่ยวเกาะตะปูกับครอบครัว มีภาพถ่ายเป็นหลักฐานกับเกาะตะปูด้วยอีกต่างหาก แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนตอนได้มาร่ำเรียนที่ภูเก็ต เพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ชื่อ“ผักกาด” แต่พักหลังๆเรียกมันว่า “ผักกูด” ชวนไปเที่ยว เจมส์บอนด์ไอแลนด์! อะไรกันนี่ เจมส์บอนด์ไอแลนด์ ที่ไหน? เมืองไทย? เมืองนอก? โอ่ว นี่เราไม่รู้จักเจมส์บอนด์ไอแลนด์ จากนั้นเลยถามผักกูดว่า “ผัก ที่แกว่าเจมส์บอนด์ไอแลนด์น่ะ มันที่ไหนเหรอ?” ผักกูดหัวเราะเห็นเหล็กดัดสีฟ้าเรียงรายเต็มปาก พร้อมพูดว่า “เชยว่ะแก นี่แกไม่รู้จักเจมส์บอนด์ไอแลนด์จริงเหรอ” ไม่มีคำตอบใดๆหลุดรอดไรฟันออกมา นอกเหนือจากรอยยิ้มแบบอายๆ ซึ่งไม่เกิดขึ้นบ่อยครั้งนัก…

ขับเคลื่อนด้วยแรงหิว ผลักดันด้วยความเมื่อยล้า จากการเดินมาราธอนราวสองชั่วโมงในตอนเช้า เราต้องการที่พักขา และหาอะไรใส่กระเพาะเป็นการด่วน เมื่อหิวกันมาก สมองก็ตื้อ คิดอะไรไม่ออก ที่เดียวที่อยู่ในความคิดได้ตอนนั้นคือ ห้างที่ใหญ่ที่สุดในละแวก คือ จังซีลอน ที่หมายเฉพาะกิจ สองคนจึงก้มหน้าก้มตา เดินตัดเข้าป่าตองสายสอง มุ่งหน้าหามื้อเที่ยง พอเหยียบห้างได้ ก็วางใจไปได้เปลาะนึงว่าเรารอดตายจากอาการหิวโซแน่แล้ว ทีนี้เป็นเรื่องของการตัดสินใจว่าจะกินอะไรกันดี เดินๆ มองๆ มีทั้งร้านอาหารดูดีมีระดับ แล้วก็ร้านเฟรนไชส์ดังๆ ให้เลือกเยอะแยะไปหมดตั้งแต่ทางเข้าเลยทีเดียว แต่เราก็ยังไม่ตัดสินใจ จนในที่สุด ขาสองข้าง (ที่อ่อนปวกเปียก ประมาณตอนแฮร์รี่ พอตเตอร์…